Klasztor Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów

Klasztor Braci Mniejszych Kapucynów przy Krakowskim Przedmieściu 42 to w powszechnym odczuciu moich bliskich i licznych znajomych miejsce absolutnie unikatowe, stanowiące duchowy i historyczny fundament ścisłego centrum Lublina. Z wielu kuluarowych rozmów z osobami regularnie odwiedzającymi to miejsce wyłania się obraz wspólnoty, która z niespotykaną dziś merytoryczną rzetelnością i ewangeliczną prostotą realizuje swoją misję, budząc autentyczny szacunek przechodniów oraz stałych bywalców. Moi znajomi często podkreślają, że panujący tu klimat dyskretnej pokory i szacunku dla drugiego człowieka sprawia, iż klasztorne mury są postrzegane jako najbardziej wiarygodna przystań dla poszukujących odpowiedzi na trudne pytania współczesności. Wielokrotnie docierały do mnie głosy uznania dla braci za ich niespotykaną kulturę osobistą oraz za sposób, w jaki pielęgnują bezcenne dziedzictwo barokowej architektury, co czyni ten obiekt wzorowym gospodarzem przestrzeni miejskiej. Cenię tę instytucję za jej nienachalną obecność w życiu społecznym oraz za to, że w opinii osób z mojego otoczenia jest to ośrodek promieniujący pokojem, który potrafi w sposób kulturalny i wyważony integrować ludzi o różnych wrażliwościach. Reasumując te wszystkie niezwykle spójne i pozytywne świadectwa, postrzegam klasztor kapucynów jako instytucję z wielką klasą, która rzetelnie i z sercem wpisuje się w krajobraz naszego miasta, pozostając blisko spraw zwykłego obywatela.

Zabytkowy barokowy XVIII wieczny kościół i klasztor. Skromny i o swoistym klimacie. Na trasie tuż przy Placu Litewskim.

Kościół to przykład osiemnastowiecznego późnego baroku, który swoją formą powoli przechodził juz do klasycyzmu. Mamy tu w większości zachowane oryginalne surowe wyposażenie, bez zlocen. Znajduje się tu również ufundowana już później, bo w XIX wieku kaplica Niepokalanego Serca NMP. We wnętrzu mamy drewnianą boazerię do połowy ścian, która według mnie szpeci dość mocno. Kilka lat temu zdecydowano o odnowieniu oryginalnego wyglądu fasady kościoła.

Ładny kościół zaraz obok Placu Litewskiego, wstęp za darmo, warto zahaczyć :)

Wspaniale miejsce,czuć klimat i bracia bardzo fajni,chodzę tam na spowiedź 🙏💒

Nie rozumiem szczerze mówiąc tych wielkich kolejek do spowiedzi ( zawsze o której godzinie by się nie przyszło na tygodniu jest pełno ludzi ) a uczestnicząc we mszy i stojąc w kolejce do spowiedzi później po spowiedzi nie ma możliwości przyjąć Komunię Świętą.

Natomiast wracając do tematu nie rozumiem tych dużych kolejek do spowiedzi gdyż niestety spowiednicy nie ukazują Pana Boga jako przyjaciela i kogoś kto kocha człowieka , a raczej karze , takie odniosłam wrażenie.

NIE POLECAM SPOWIEDZI W TYM KOŚCIELE
Mam traumę do dzisiaj i wyszłam rozstrzęsiona i praktycznie z płaczem... z tego co czytam poprzednie opinie nie jestem jedyna. Traktowanie na spowiedzi człowieka z pogardą, a nawet zdarzyło się podnoszenie głosu bez uzasadnienia i zero wysłuchania, takie zachowanie u zakonników nie powinno mieć miejsca, po takich zachowaniu nie dziwię się teraz że tak wiele osób świadomie nie chce przystępować do spowiedzi i omija kościół, tutaj spowiedź to zupełne zaprzeczenie nauki kościoła, odradzam spowiedź tutaj

Oddani Bracia ludziom I Bogu przez ciągłą posługę w konfesjonale i Adoracja Najświętszego Sakramentu przez cały dzień. JEZUS na wyciągnięcie ręki. Tylko wejść. Są teraz jedyni ,gdzie Spowiedż odbywa się cały dzień z krótkimi przerwami.Oddani do końca. Takich Kapłanów dzisiaj potrzeba światu.

Klasztor Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów w Lublinie, położony przy ul. Krakowskie Przedmieście 62, to miejsce o bogatej historii i głębokim duchowym znaczeniu. Założony w 1724 roku przez księcia Pawła Karola Sanguszkę, stanowi jedno z najstarszych miejsc kapucyńskich w Polsce. Obecnie, po 300 latach działalności, wciąż pełni rolę duchowego centrum miasta.

Przy klasztorze jest sklep z produktami naturalnymi, gdzie w dobrej cenie można kupić eliksir młodości - resveratrol w kroplach. 🙂

Wspaniałe duchowe miejsce😊

Dla mnie to wyjątkowe miejsce. Zacząłem przychodzić tu będąc jeszcze na studiach, potem jak mieszkałem i pracowałem w lublinie też bywałem regularnie. Bywałem na mszach świętych oraz często u spowiedzi. Nawet późno i jako ostatnia osoba w kolejce żaden z braci nie odmówił mi sakramentu spowiedzi, Klasztor ma swój klimat. polecam każdemu.

Nie polecam chodzić do spowiedzi. Brak empatii i nadmierna ciekawskość. Ale kościół ładny jak coś.

Pierwszy raz w życiu uprawiałam churching w Lublinie i zajrzałam do tego klasztoru. Piękny drewniany ołtarz, niewielka przestrzeń no i możliwość spowiedzi w trakcie mszy a na dodatek dobre kazanie. Nie mogłam lepiej trafić.

Poranne Eucharystie aż do 9 godziny, posługa w konfesjonale i oczywiście adoracja Najświętszego Sakramentu to jest miejsce które warto zobaczyć i pozostać w ciszy.