Zakład Narodowy im. Ossolińskich / Ossolineum

Wystawy stałe bezpłatnie, niewiele eksponatów, ale warto chociażby ze względu na przepiękne freski, orginalne rękopisy Rejmonta, Sienkiewicza i Fredry oraz unikatowy ręcznie malowany atlas Orteliusa. Poza tym podziwiać można przepiękny wewnętrzny dziedziniec.

Piękne miejsce (zwłaszcza dziedziniec), cudowni ludzie tam pracujący. Wizyta w Zakładzie Narodowym im.Ossolinskich to była bardzo przyjemna część wycieczki po Wrocławiu.

26.09.2026 .W sali koncertowej Ossolineum odbył się oszałamiający koncert kameralny, w trakcie którego zaprezentowano utwory Franza Schuberta i Stanisława Skrowaczewskiego.
Trio smyczkowe w składzie skrzypce, altówka i wiolonczela wykonały utalentowane muzycy Danuta Drogowska, Marzena Malinovska i Miłosz Drogowski
Niepowtarzalne brzmienie, doskonałe wykonanie i nastrój pozostawiły trwałe wrażenie w mojej pamięci i duszy.
Wielkie podziękowania dla organizatorów i wykonawców za wspaniały wieczór i niezapomniane emocje.

Skorzystaliśmy tylko z odwiedzenia dziedzińca tegoż budynku. Robi wrażenie, idealne miejsce na przystanek podczas zwiedzania Wrocławia.

Bardzo piękny budynek. Bardzo chciałam zobaczyć kopie rękopisów Henryka Sienkiewicza i Aleksandra Fredro, natomiast niestety w poniedziałek jest zamknięte.

Instytut naukowy i kulturalny przeniesiony z Lwowa po II wojnie światowej, niestety tylko z ok. jedną trzecią zasobów pierwotnych
Ale jakie to są zabytki!!!! Rękopisy m.in. "Pan Tadeusz" , starodruki ( wielkie dzieło Mikołaja Kopernika czy Jana Kochanowskiego), imponujący księgozbiór, który jest do dyspozycji w bibliotece, zbiory numizmatyczne. Znajduje się tu również Muzeum ks Lubomirskiego oraz wydawnictwo PAN
We Wrocławiu Zakład znajduje się w budynkach dawnego szpitala Joannitów
Warto zwiedzić dawny refektarz, salę pod kopułą, dziedziniec i barokowy ogród
Byłam ponownie w Instytucie w Noc Muzeów
Można było wtedy wejść na taras i podziwiać małą panoramę Wrocławia

Piękny dziedziniec główny, gdzie ściany prawie całkowicie obrosły bluszczem. Trzeba uważać, ponieważ w bluszczu latają pszczoły oraz osy (choć daje to dość przyjemny dźwięk szumu). Na środku znajduje się zabytkowa studnia oraz ławeczka, która została zbudowana z drewna dębu, który niegdyś tam rósł. Oprócz tego, podczas naszej wizyty, można tam było zwiedzić trzy wystawy ukazujące zbiory instytutu, w tym rękopisy znanych autorów literackich.

Przepiękne architektura, pomimo bliskiego sąsiedztwa ruchliwej ulicy na dziedzińcu jest naprawdę cicho. Warto przysiąść i odpocząć

Polecam muzeum. Bezpłatne ale dużo ciekawych eksponatów.

Przepiękne fasady budynku. Wnętrza też imponujące. Jest to jedna z najstarszych i największych bibliotek naukowych w kraju, prowadzi działalność naukową i wydawniczą. Jest to jeden z najważniejszych i najstarszych ośrodków kultury polskiej, o czym decydują przede wszystkim bogate zbiory biblioteczne, obejmujące ważne dla kultury polskiej starodruki (m.in. De revolutionibus... Mikołaja Kopernika z 1543 r. czy Pieśni Jana Kochanowskiego z 1586 r.) i rękopisy, w tym m.in. rękopis poematu Pan Tadeusz (1834) Adama Mickiewicza. W 2023 roku do Ossolineum trafiło dzieło barokowego artysty Alessandro Turchiego Madonna z dzieciątkiem. Obraz zaginął w czasie wojny, po latach odnalazł się w Japonii, skąd trafił do Wrocławia.

Siedziba Zakładu pierwotnie znajdowała się we Lwowie. Źródłem utrzymania były dochody z majątków ziemskich fundatora Józefa Maksymiliana Ossolińskiego, zarządzanych przez dożywotnich kuratorów. Po wysiedleniu Polaków ze Lwowa i odłączeniu miasta od Polski w 1945 Ossolineum, jako zakład wraz z ok. jedną trzecią jego zasobów[2], zostało przeniesione do Wrocławia.

Byłam podczas Nocy Muzeów, wystawy były ciekawe, pracownicy też o nich opowiadali killa rzeczy, dziedziniec bardzo ładny, widok na dziedziniec z góry zresztą też :) sala z kopułą najbardziej mnie urzekła

Obiekt ten odwiedziłam podczas Nocy Muzeów 2024, więc zobaczyłam tylko wystawę czasową. Samo miejsce robi wrażenie, bo jest pięknie zachowane, ale miejsca nie za dużo. Wystawa zatytułowana Historia nie/oczywista. 200 lat Muzeum Książąt Lubomirskich, gdzie mogłam zobaczyć dzieła Picassa i Rubensa, wejść na taras widokowy.

Szczerze z całego serca polecam, miejsce niesamowicie interesujące. Jednak na jeszcze większy plus zasługuje obsługa. Od długiego czasu nie widziałam tak uśmiechniętych oraz pomocnych ludzi (jestem niesamowicie pozytywnie zaskoczona) po dzisiejszej wizycie. Pozdrawiam serdecznie i do zobaczenia ☺️

Miejsce jak najbardziej warte zwiedzenia bardzo fajne wystawy i piękny budynek.

Przed wojną było tu gimnazjum św. Macieja, po II wojnie światowej przeniesiono tu ze Lwowa bibliotekę Ossolińskich. Ciekawym detalem są drzwi wejściowe z herbem tej rodziny, czyli Szreniawa. Budynek ładnie odnowiono prezentuje się wyjątkowo z wyspy słodowej.