Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

To, co dzieje się obecnie na takich polskich uczelniach jak m.in. ta, ze szczególnym uwzględnieniem kierunków i wydziałów humanistycznych oraz społecznych- to absolutny skandal i zaprzeczenie idei uniwersytetu. Miejsca, które z założenia powinny uczyć pluralizmu i samodzielnego myślenia, zamieniają się w fabryki ideologicznego konformizmu. Co ważne, problem ten praktycznie nie występuje na dobrych uczelniach typowo technicznych i ścisłych, gdzie liczą się twarde fakty, logika i merytoryka. Na humanistyce jest zupełnie inaczej.Obserwuję to zjawisko z ogromnym niepokojem. Młodzi, umiarkowani ludzie, którzy w szkołach średnich potrafili logicznie myśleć, po zderzeniu z tą akademicką monokulturą przechodzą drastyczną transformację. Ze studiów najczęściej humanistycznych wychodzą osoby skrajnie zideologizowane, bezkrytycznie zapatrzone w określone doktryny polityczne i ślepe na jakiekolwiek wady jakichś struktur. Każdy, kto ma inne zdanie, spotyka się z ich strony z agresywną, chamską i zaburzoną nietolerancją. Najgorsze jest to, że w parze z tą polityczną i ideologiczną radykalizacją, idzie potężny regres merytoryczny. Podczas gdy studenci politechnik i kierunków ścisłych rozwijają umiejętności analityczne, (współczesny humanista) potrafi jedynie cytować Marksa i operować powtarzalnym ideologicznym żargonem. Tacy absolwenci tracą elementarną wiedzę ekonomiczną, analityczną, a nawet czesto zdolność podstawowego liczenia, co też da sie zaobserwować. Uniwersytet powinien uczyć jak myśleć sprawnie i analizować, a nie co myśleć. Dzisiejszy system nauk humanistycznych promuje jednak ślepy i niebezpieczny fanatyzm, kosztem rzetelnej wiedzy, co destrukcyjnie wpływa na postrzeganie świata przez tych ludzi, którzy najbardziej wtedy szkodzą sobie sami i żyją w innym wymiarze, oderwanym od realizmu.

Daję sentymentalne **** gwiazdki za studia, które dla mnie dobiegły końca w 2001 roku, ale aktualnie studiuje na tej uczelni moje dziecko i jestem w ciężkim szoku jak ta uczelnia stanęła w miejscu ...bądź raczej zdecydowanie cofnęła się do czasów komunistycznych ...
Teraz zdecydowanie dwie gwiazdki ** to za dużo !

Brak rzetelnego poziomu kształcenia, wyjazdy wykładowców i brak odrobienia przez nich zajęć, ale wymagany materiał choć nie zrealizowany oczywiście jest na egzaminie. Nierówne realizowanie materiałów w różnych grupach jak również dostęp do testów ćwiczeniowych, a cały rok danego kierunku pisze ten sam egzamin w sesji!
Porażka, którą należy omijać z daleka, szkoda czasu i energii na studia w systemie lat 70 XX wieku, gdyż nie przełoży się to na zatrudnienie po ich ukończeniu.

filologii hiszpańskiej na magisterce nie polecam ponieważ zajęcia są nudne i nie wnoszą do Twojego życia nic poza zwiększoną fakturą za prąd. Ponadto, zdarza się że jakiś nieomylny wykładowca nie dostrzeże Cię na sali swym orlim wzrokiem i wpisuje Ci nieobecność, na podstawie której nie chce zaliczyć Ci semestru. Miałam tak z moim promotorem, pan twierdził że nie nie było na wykładzie, ja twierdzę że byłam, ponieważ mam nawet notatki z tego dnia, on ma rację a ja nie i aby oszczędzić sobie nerwów postanowiłam zrezygnować ze studiów. Wysłałam niestety pismo po sławnym z ekonomii dniu 15 i otrzymałam po miesiącu pismo z wezwaniem do zapłaty "zaległej" opłaty za studia oraz informację że wpisano mnie do KRD- czuję się po pierwsze okradziona o po drugie zażenowana, że w XXI sprawy załatwia się taki sposób.

Rok akademicki 2018/2019 jest rokiem jubileuszowym – Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu świętuje stulecie istnienia Uniwersytetu Poznańskiego, a także w wymiarze symbolicznym pięć wieków tradycji akademickiej.

Czasu pozostało niewiele. Już za kilkanaście dni Uniwersytet obchodzić będzie swoją setną rocznicę.

Obrazem nedzy intelektualnej i rozpaczy tego uniwersytetu jest Joanna Wojcik ! Studenta traktuje jak zéro ! Zadna europejska norma nie jest przestrzegana tutaj

Przepiękna sala koncertowa z dość dobrą akustyką. W tylnej części jakość dźwięku jest dużo gorsza więc warto kupować bilety bliżej sceny.

W auli odbywają się koncerty Orkiestry Filharmonii Poznańskiej. Ciekawy repertuar i super wykonanie. Warto!!!

Byliśmy gośćmi festiwalu chóralnego i większość wydarzeń odbywała się w pięknym budynku UAMu. Toalety są zawsze czyste, dystrybutory ze środkiem dezynfekującym pełne, sale do prób i aula koncertowa są wszystkie wygodne i schludne. Szkoda, że W-wa nie ma takich sal, a UW nie obchodzi kultura.

Studiowałex na UAM i potwierdzam, że zamiast indeksu wręczono mi manifest ideologiczny, a na inauguracji roku trzeba było zadeklarować swoje zaimki, stosunek do kapitalizmu oraz ulubioną osobę filozofującą z Francji.

Byłam tu na koncercie Aloszy Awdiejewa. Aula ładna ale słaba akustyka lub fatalne nagłośnienie a może jedno i drugie. Na końcach balkonów nie było słychać kompletnie :( a bilet 120 zł. Wieczór uratowała zmiana miejsca na parter w 1 rzędzie.

Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu został powołany w 1919 roku. Korzeniami sięga roku 1611, kiedy na mocy przywileju królewskiego Zygmunta III Wazy Kolegium Jezuickie zaistniało jako pierwszy w Poznaniu uniwersytet. Jest trzecią co do wielkości uczelnią w Polsce.
Aula Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, to neorenesansowy budynek wzniesiony w latach 1905-1910 wraz z przylegającym do niego od strony północnej Collegium Minus na potrzeby Akademii Królewskiej.

Nie trzeba nic pisać. Piękny budynek. Bardzo mila Pani w Sekretariacie

Aula UAM to piękny budynek stanowiący historyczną część kompleksu zamku cesarskiego w centrum miasta. Wspaniałe miejsce stanowiące jeden z głównych kulturalnych punktów Poznania. Poza uroczystościami uniwersyteckimi organizowane są tu imprezy wszelakie od sympozjów po koncerty muzyki bardzo różnej.

Doskonały przewodnik. Nic więcej nie napiszę, tam trzeba być 😄

Miejsce pełne uroku! Architektura tego uniwersytetu jest fascynująca, każdy element budownictwa jest dopracowany do perfekcji! Polecam każdemu, aby znalazł czas i odwiedził tę uczelnię! Profesorowie także bardzo sympatyczni ;)