Biblioteka Raczyńskich

Będąc w Poznaniu na festiwalu bluesa który odbywał się w godzinach wieczornych miałem sporo czasu aby zwiedzać miasto.
Bibliotekę miałem bardzo blisko bo 🏨 hotel miałem na tej samej ulicy .
Już na samym wejściu miła pani poinformowała mnie gdzie mogę wejść aby jak naj więcej zobaczyć a biblioteka jest wręcz ogromna.
Dzieli się na cześć pałacową i tą nowoczesną.
Cisza , spokój i jasno.
Kolejna osoba już na terenie wypożyczalni też była miła i rozmowna.
Nie robiono mi żadnych ograniczeń do robienia zdjęć.
A że miałem temat odnośnie Pałacu Raczyńskich w Złotym Potoku to pani z obsługi tego działu skierowała mnie do tej części starszej do Fili Sztuki.
Tu też dostałem potrzebne mi informacje od dwójki panów z tego działu .
Pozwolono też wchodzić do tych mnie interesujących pomieszczeń samemu za co wielkie dzięki 👍.
Sama ilość książek i tyle regałów robiła wrażenie.
No i ta czystość i to w całej Bibliotece Raczyńskich.
Warto było tu wejść i za takie podejście pracowników biblioteki do tego o co poprosiłem jeszcze raz dziękuję 👍

Brak jakiekolwiek empatii czy wyrozumiałości

Dzisiaj chciałam wypożyczyć książki na dowód, ponieważ nie miałam przy sobie karty czytelnika. Problemy zaczęły się w momencie, kiedy Pani przy okienku zrozumiała, że nie jestem Polką i nie posiadam dokumentu, na którym mam zarówno pesel jak i zdjęcie. Miałam przy sobie paszport (z absolutnie wszystkimi danymi oprócz peselu) oraz legitymację studencką (na której miałam zdjęcie i część peselu).

Panie miały moje dane w systemie wraz z peselem, natomiast wciąż wymagały ode mnie dowodu z peselem i zdjęciem, czyli czytaj polskiego dowodu. Oczywiście wszyscy Migranci mają dokument, który spełnia dane oczekiwania, ale mój właśnie się wyrabia i dopóki czekam, moje aktualne (nieprzeterminowane) dokumenty dotychczas mi wystarczały. ALE NIE W BIBLIOTECE!

Rozumiem, że zasady są takie same dla wszystkich, ale warto pamiętać, ze są pisane przede wszystkim dla przeciętnego Jakuba Kowalskiego z polskim dowodem. I oczywiście posiadam inne dokumenty, które potwierdzają nadanie mi peselu. Ale nie mam tych dokumentów przy sobie, szczerze mówiąc nawet nie wiem gdzie są. Nie używam tego zaświadczenia od dziesięciu lat, nawet w urzędach czy przy aktualizacji dokumentów go nie potrzebuję.

Najbardziej okrutne w tej sytuacji było ignorowanie tego, co mówię. Panie nie chciały mnie usłyszeć i tego nie zrobiły. Czułam się dyskryminowana, poniżona, potraktowana jak „ta gorsza”. Czułam się jak oszustka, która przyswoiwszy cudze dane przyszła obrabować bibliotekę i właśnie ją przyłapano. Wystarczyłoby mieć paszport innego koloru i sytuacji by nie było.

Nie chcę zniechęcić Czytelników do odwiedzania Biblioteki. Posiada naprawdę obszerny księgozbiór i książki są w bardzo dobrym stanie. Bibliotekarki i Bibliotekarzy (nie licząc dzisiejszej wizyty) są bardzo uprzejmi i profesjonalni.

Ostatecznie książki udało mi się wypożyczyć. Pani przy okienku zrobiła „dla mnie wyjątek” i jestem niewymownie wdzięczna za ten ogromny przywilej - możliwość wypożyczenie książek w publicznej bibliotece, w której mam kartę czytelnika.

Piszę to, żeby zwrócić uwagę na ignorancję, brak wiedzy i zwykłą upartą niewrażliwość na inną osobę. Nigdy dotychczas nie doświadczyłam podobnego traktowania ze strony Polaków.

Polecam. Dzieciaki zachwycone. Książki wypożyczone

Moja ulubiona biblioteka w Poznaniu. Ogromny wybór, nowocześnie, miła obsluga w centrum miasta takze super dojazd

Znam tylko nową część. Korzystałem z czytelni i zamawiałem do niej książki. Wszystko jak najbardziej w porządku. Sama czytelnia nowoczesna i przyjemna u użytkowaniu. Minusem było to, może już to zmieniono, że nie można było zamawiać książek przez internet. Polecam to miejsce.

Wokół Placu Wolności znajduje się kilka ciekawych obiektów. Jednym z nich jest Biblioteka Raczyńskich, którą uroczyście otwarto 5 maja 1829 roku.
Architektura budowli nawiązuje do paryskiego Luwru. Francuskim architektom Percier i Fontani zawdzięczamy symetrie i idealny porządek wspaniałej fasady z dwudziestoma czterema korynckimi kolumnami. Na początku wojny 17 tysięcy woluminów wywieziono poza miasto. Ocalały one przed pożarem. Pozostałą część w 90% strawil pożar koniec wojny.
Zniszczony budynek odbudowano w 1956 i udostępniono mieszkańcom.

Dzisiejsze zbiory dzielą się na trzy grupy:
I. to zbiory naukowe odtworzone po
wojnie od podstaw
II. to zbiory specjalne. Bezcenne
rękopisy , starodruki i mapy
III. najliczniejsza grupa blisko milion
woluminów należących do 49.filii
biblioteki udostępniane są w całości
zapisanym do nich Czytelnikom.

Bardzo duży zbiór książek i multimediow wszelkiego rodzaju. Jestem czytelnikiem od 3 lat i nie zdarzyło się abym był swiadkiem jakiejs nieprzyjemnej sytuacji. Bardzo miła obsługa. W środku czysto spokojnie i poukładane sensownie. Dostępne komputery z katalogami. Szatnie dwie plus pewnego rodzaju galeria. Szatniarki również bardzo miłe. Na samym stanie wita nas dział nowosci. Polecam każdemu miłośnikowi książek.

Piękne wnętrza, niesamowite zbiory książek, przestronna czytelnia, cicho, spokojnie. Bardzo sympatyczne i życzliwe Panie z obsługi.

Bardzo miła i pomocna obsługa. Mam już swoją kartę i bardzo się z tego cieszę – w końcu koniec z kupowaniem drogich książek i przepłacaniem!

Miejsce z duszą i pełne spokoju (szczególnie filia sztuki) choć bywa tam wielu ludzi

Biblioteka nasza poznańska...jedyna w swoim rodzaju ... bardzo przyjazna ...lubisz czytać albo słuchać vinyle ...cd ......musisz tu być 😀

Świetne miejsce, na relaks przy książce i możliwość zdobywania wiedzy w niepowtarzalnym klimacie. Polecam to miejsce.

Bardzo przyjemne miejsce, idealne dla introwertyków, dużo można załatwić przez internet, np. zapłacić karę czy przedłużyć książkę. Bardzo miły zespół bibliotekarzy. Zanim wejdzie się do biblioteki, należy udać się do szatni aby zostawić okrycie wierzchnie i plecak/torebkę. Na miejscu można skorzystać z katalogu on-line, wypożyczyć książki bez pomocy bibliotekarza. WC dostępne na każdym piętrze. Można też usiąść w fotelu i poczytać na miejscu. Atmosfera bardzo przyjemna. Do wypożyczenia nie tylko książki.

Czy ktoś mógłby uświadomić starsze osoby nadzorujące czytelnię, że ludzie przychodzą tu nie po to, by słuchać ich rozmów? Że sprawy z osobami przychodzącymi do czytelni nie powinny być załatwianie jakby to był bazar? Kilka do kilkunastu razy na godzinę jest się odrywanym od pracy. Bardzo przykra wizytówka dla takiego miejsca.

Bardzo bogate zbiory, częste wystawy i wykłady. Budynek ciekawy, z jednej strony zabytkowy z drugiej bardzo nowoczesny.