Park Wilsona

Odzwiedzilismy park z okazji koncertu INTEGRACJE Światowego Przeglądu Folkloru. Były wspaniałe występy zespołów z Meksyku, Brazylii, Szczyrku I Poznania (AWF). Park jest w pięknej lokalizacji. Odświeżenia wymaga muszla koncertowa no i palmiarnia szykująca się do remontu. Cudowne kawiarnie, polecam.

Najstarszy poznański park publiczny, znajdujący się między ulicami: Głogowską, Berwińskiego i Matejki. Zajmuje powierzchnię 7,2 ha.
Publiczności został udostępniony w 1902 r., ale prace nad jego urządzaniem trwały do 1904 r. Powstał na gruntach dawnej szkółki drzew i krzewów ozdobnych, założonej przez istniejące od 1834 r. Towarzystwo Upiększania Miasta, wg projektu Hermanna Kubego. Ze względu na bogatą kolekcję rosnących w nim roślin, nazywany był Ogrodem Botanicznym. Park składał się z dwóch części: krajobrazowej i geometrycznej. W części krajobrazowej istniały dwa stawy zasilane przez strumień spływający z wybudowanego tam alpinarium. W 1911 r. teren parku włączono w granice Wystawy Wschodnioniemieckiej Przemysłu, Rzemiosła i Rolnictwa. W jego północnej, geometrycznej części powstała wówczas pierwsza - palmiarnia. W 1926 r. dla uczczenia 150. rocznicy powstania Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej - park nazwano imieniem amerykańskiego prezydenta Thomasa Woodrowa Wilsona (1856-1924) laureata pokojowej Nagrody Nobla, który w 1918 r.opowiedział się za utworzeniem niepodległego państwa polskiego. Wśród zieleni ustawiono wówczas głaz upamiętniający rocznicę niepodległości USA. Dwa lata później park otrzymał nowe ogrodzenie; przy narożniku ulic Głogowskiej i Berwińskiego wybudowano nowe wejście główne. W 1928 r. park włączono do terenów - Powszechnej Wystawy Krajowej - pojawiło się w nim kilka pawilonów wystawowych oraz nowa palmiarnia. W 1931 r.odsłonięto w parku pomnik T. W. Wilsona, ufundowany przez Ignacego Paderewskiego. Autorem pomnika był rzeźbiarz amerykański Gutzon Borglum, znany z monumentalnych rzeźb głów czterech prezydentów, wykutych w skale Góry Rushmore w Dakocie Południowej. Pomnik i głaz zniszczone zostały przez hitlerowców. W 1936 r. wybudowano istniejącą do dziś muszlę koncertową.
W latach 1951-90 park nosił imię - Marcina Kasprzaka. Pomnik rewolucjonisty odsłonięto przy wejściu do parku w 1963 r.; zdemontowano go w 1990 r. Niedaleko palmiarni ustawiono w 1956 r.rzeźbę przedstawiającą Perseusza ratującego Andromedę, stojącą przedtem na pl. Cyryla Ratajskiego (Fontanny). W 1992 r.przystąpiono do gruntownej restauracji parku, której projekt opracował Bernard Lisiak. Zrekonstruowano m.in.wejście główne, gdzie na postumenty wróciły dwie rzeźby Edwarda Haupta, przedstawiające dzieci na rybie (ustawione tam przed PWK), odtworzono taras wokół fontanny, a cały park został ogrodzony. W 1994 r. przy wejściu do parku stanęło popiersie T. W. Wilsona dłuta Zofii Trzcińskiej - Kamińskiej. W ostatnim czasie ustawiono w parku kilka okazałych głazów, narzutowych. Wśród rosnących w nim drzew znajdują się m.in.: platan o obwodzie 410 cm i wierzba (430 cm), chronione jako pomniki przyrody.

Tekst za: "Poznań od A do Z" pod redakcją Włodzimierza Łęckiego i Piotra Maluśkiewicza, Wydawnictwo Kurpisz S. A., Poznań 1998

Park jest zadbany,bezpieczny bo zamykany o godz.22.Miejsce do przeczekanie upału,wypicia kawy...

Ładny i zadbany park. Warto przejść się tutaj i pospacerować.

Miałam okazję gościć tam na koncercie i pokazie świetnym fontann. Bardzo dobra akustyka i ciekawa aranżacja.

Piękny, zadbany, pełen malowniczych zakątków park w centrum Poznania. Od dworca i targów dzieli go zaledwie kilka minut marszu. Dobre miejsce na oderwanie od zgiełku miasta, relaks wśród zieleni, spacer, obserwację ptaków, a także na posiłek, ponieważ na terenie parku działają warte odwiedzenia lokale gastronomiczne.

Bardzo ładnie zagospodarowany park, warto zajrzeć i spokojnie przejść się, podziwiając naturę

Bardzo fajny park w którym jest kawiarnia czy można napić się pysznej maczy. Niestety chwilowo największa atrakcja parku czyli palmiarnia jest zamknięta z powodu remontu. Ale mimo wszystko do parku warto się wybrać nie jest zbyt duży, ale dzięki temu można zobaczyć każdy zakątek w stosunkowo niedługim czasie - około 2 godzin.

Piękne miejsce do spędzenia wolnego czasu . Polecam .

Zapomniane przeze mnie miejsce . Wydaje sie jednak ,ze znów tętni życiem, piekne restauracje ,ludzie spacerując po parku ,mile miejsce .

Fantastyczna przestrzeń na spędzenie wolnego czasu. Park oferuje nie tylko zadbane alejki, plac zabaw dla dzieci i toalety, ale też świetne restauracje na miejscu. Można bez problemu zaplanować tu całe popołudnie, od spaceru po pyszny obiad czy chociaż kawę.

Wizytówka parku - muszla koncertowa - ściana frontowa do odświeżenia, tynk odpada.

Przyjechałem tylko na jedną godzinę, i to jest najlepsze miejsce które odwiedziłem, bo całe miasto od dworca do tego parku jest szare i smutne. Budynki są bardzo brudne.

Piękny park ! Polecam na spacerki z dziećmi 🙋

bardzo piękne miejsce, dla odpoczynku jest spoko