Park im. Szarych Szeregów

Park dosyć ładny. Sporo ławek, dużo zieleni, charakterystyczny pomnik i w miarę spokojne miejsce.

Fajny park, trochę brakuje zadbania, bo rośnie wysoka trawa, co zwiększa ryzyko pojawienia się kleszczy i innych owadów.

Spacer polecam z dziećmi lub rodziną, bo jest tutaj spokojnie.

Park który mógłby być przyjemnym miejscem do wypoczynku w mieście. Niestety jest trochę zapomniany. Chaszcze nie koszone. Ale największym mankamentem jest brak oświetlenia wieczorem. Strach przejść przez ten park gdyż oświetlenie LED jest beznadziejnie.

Super park do odpoczynku po szkole oraz do łapania pokemonów. Zimą jest tu fajna Górka do zjeżdżania na sankach. Są tu wiewiórki i ich mały kącik, więc fanatycy wiewiórek się zakochają. Jeden z najlepszych parków w Łodzi

Nie widziałem toalet kwiaty zaniedbane ale ogółem fajnie ale widuję sie smieci

Park Szarych Szeregów mógłby być pięknym parkiem, gdyby nie były okaleczone drzewa, krzewy też są zniszczone złymi, nie fachowym przycinkami. Trawniki są zaniedbane, tylko wokół pomnika są przycinanie. Mało jest ławek. Przydałoby się oczko wodne, teżnie. Jest rzecza tragiczna budowa budynków w bliskości parku! Głębinowe garaze spowodują odwodnienie terenu, czyli usychanie drzew! Prosimy o pomoc!

Park nie posiadał dużo rzeczy zapierających dech w piersi, mały, schludny, dużo cienia, całkiem przyjemny do przyjęcia się ale nic poza tym

Park powstał w latach 1961–1964 na terenach, które w czasie okupacji leżały w granicach getta żydowskiego. Jest to bardzo zadbane miejsce. W tym parku ustawiono pomnik Martyrologii Dzieci w 1971 roku. Pomnik ma kształt ośmiometrowego pękniętego serca, w szczelinie którego stoi postać wychudzonego chłopca o nieproporcjonalnej budowie. Przed pomnikiem umieszczono znicz i tablicę z napisem „Odebrano Wam życie, dziś dajemy Wam tylko pamięć”. W pobliżu umieszczono także tablice z nazwami niemieckich nazistowskich obozów koncentracyjnych.

Najważniejszy park w moim życiu - towarzyszy mi od najmłodszych lat. Zróżnicowany krajobraz, dużo ławek, kilka zacisznych miejsc, a w środku chwytający za każdym razem za serce pomnik Pękniętego Serca. Do tego stadion rugby i basen Promyk. Prawdziwe serce tej części Bałut.

Praktycznie codziennie w nim jesteśmy na spacerze z córką. Uważam, że powinno miasto więcej kasy zainwestować w nasze Bałuckie parki.

Ładny zadbany park z mroczną historią

Od ul.Górniczej, przy stadionie park jest mocno zaniedbany ale i tak nikt z tym nic nie robi. Nie ma dbałości o rośliny, podcięcia krzewów, prześwietlenia.

Nie chodzi tu o park tylko o pomnik Martyrologii Dzieci Polskich w czasie II Wojny światowej o których się za bardzo nie wspomina

Nie jest najładniejszy, ale mam do niego sentyment z dzieciństwa. Przede wszystkim do części z placem zabaw przy pływalni "Promyk".

Na zdjęciu tzw. "szachownia" dla szczęśliwych staruszków-emerytów.
Tuż obok mieszkałem przez 28 lat w bloku "full-wypas" z lat 60-tych.
Fajna "miejscówka" - do parku na spacer z psem mogłem chodzić w piżamie.s gdyby nie powaga ziemi pod stopami - ziemi Getta (tylko nie Łódzkiego! Bo to było getto hitlerowskie) i Obozu Dziecięcego - tam aniołki szły do nieba od hitlerowskich pałek, batów, buciorów i kul.
Za każdym razem gdy patrzyłem w kierunku Pękniętego Serca, mnie staremu zaciskało się serce i pięści.
Bo to było jak wojna - kto nie przeżył ten nie rozumie.
To nasza wieczna pamięć o Nich zapewnia Im życie wieczne po męczeńskiej śmierci.
Najpiękniejsze parki powstają na prochach ofiar bezmyślnych wojen.
Pamiętamy i prosimy o pamiętanie.

Jeszcze dwie ciekawostki związane z parkiem: pierwsza - w przeszłości w miejscu gdzie ulica Obrońców Westerplatte skręca w ulicę Boya Żeleńskiego była żwirownia zasypana tuż po wojnie, co stworzyło w tym miejscu specyficzne warunki geologiczno-hydrologiczne i dlatego każdej zimy w tym miejscu, na samym zakręcie, tworzy się niebezpieczna ślizgawka; druga - na prostokątną łączkę pomiędzy zakrętem a zapleczem stadionu Budowlanych przyjeżdżał cyrk - pamiętam to z początku lat 90-tych.
Teraz "występują" tam psy potrzebujące tak zwanego wybiegania, nie przeszkadzając tym samym "bezpsowym" gościom parku.