Muzeum Miasta Łodzi

Miejsce jest piękne, zwłaszcza 1 piętro, ale ogromnym minusem jest niejasna forma zwiedzania i brak standów z informacjami o pomieszczeniu w którym się teraz przebywa. W dużej mierze polega to po prostu na chodzeniu i oglądaniu, a nie poznawaniu historii miejsca. Wystawa na -1 jest tak słabo oznaczona, w dziwnym przejściu za zamkniętymi drzwiami, że musiałam się upewnić u obsługi czy na pewno jestem w dobrym miejscu, bo wyglądało to jak zejście do pomieszczeń gospodarczych lub przeznaczonych dla personelu. Z zewnątrz i w środku jest pięknie, ale brakuje tu prawdziwego muzealnego ujęcia tego miejsca. Jak dla mnie za mało informacji.

Ogromnym minusem były rozmowy pracowników, które były głośne i rozpraszały uwagę podczas zwiedzania.

Piękne, zachwycające miejsce. Ze wspaniałymi detalami. Minus - obsługa czekała w kurtkach przy wyjściu aż odwiedzajacy opuszczą obiekt; mimo że miejsce otwarte do 19 to już po 18 sale były sukcesywnie zamykane i każdy z obsługi zerkał ostentacyjnie na zegarek. W każdym razie jak najbardziej na plus, minimalny czas jaki potrzebny na zwiedzanie to 2 h.

Pałac Izraela Poznańskiego to lneobarokowy pałac fabrykancki z XIX w. znajdujący się w Łodzi. Pałac, ze względu na wielkość i dekoracje, zwany jest „łódzkim Luwrem”. W 1877 Izrael Poznański kupił narożną kamienicę o skromnej elewacji i budynek magazynowy (posesja u zbiegu ul. Ogrodowej i ul. Stodolnianej – dziś Zachodniej) z zamiarem wybudowania w jej miejsce obiektu reprezentacyjno-handlowego i siedziby dla swojej rodziny. Powstała największa rezydencja fabrykancka w Polsce i, jako jedna z pierwszych w Łodzi, zelektryfikowana. Jej wnętrza składają się z wielkich salonów i kameralnych pomieszczeń mieszkalnych. Na piętrze znajdowała się część prywatna rodziny, na parterze, w głównym korpusie - gabinet prezesa, kantory, spółki i biura. Boczne skrzydło mieściło w piwnicach zaplecze gospodarcze, kuchnię, a na parterze magazyny wyrobów gotowych. Poddasze przeznaczone było dla służby. Budynek oparto na planie litery L. Najokazalsza, południowa część budowli jest zwieńczona wypiętrzonymi, kopulastymi dachami i zdobiona figurami przedstawiającymi alegorie przemysłu. Przez lata pałac był rozbudowywany, a na jego architektoniczny kształt miało wpływ kilku architektów. Pierwotny projekt autorstwa Hilarego Majewskiego został rozwinięty przez Adolfa Zeligsona i Franciszka Chełmińskiego. Podczas przebudowy, w 1898 roku, dobudowano ogród zimowy nakryty szklanymi kopułami, a skrzydło południowe wydłużono w kierunku zachodnim, by na piętrze stworzyć salę balową. Od strony fabryki, dobudowano do pałacu dwa pawilony: jednopiętrową oranżerię ze szklaną kopułą i parterowy pasaż - łącznik między fabryką a pałacem. Dopełnieniem reprezentacyjnego charakteru był ogród spacerowy projektu właściciela łódzkiej firmy ogrodniczej - Leona Grabowskiego. W ogrodzie wybudowano bogato zdobioną fontannę. Ostateczny kształt budowla osiągnęła już po śmierci Izraela Poznańskiego, w 1903. Wystrojem sali jadalnej oraz balowej zajął się, na zlecenie Leoni Poznańskiej, łódzki malarz Samuel Hirszenberg. Późniejsze przebudowy związane były ze zmianą jego użytkowników – w okresie międzywojennym był siedzibą Urzędu Wojewódzkiego (1927–1939). W 1975 główną część budynku przejęło, utworzone wówczas, Muzeum Miasta Łodzi.

Będąc w Łodzi przez cztery dni a przyjazd był związany z koncertem zespołu Scorpions trafiliśmy na urodziny miasta.
Komunikacja miejska,Palmiarnia czy Pałac Poznanskich i inne muzea wejścia były darmowe.
Fajna i miła niespodzianka.
Dopisała pogoda to i dni były dynamicznie aby jak najwięcej zwiedzić i zobaczyć.
W piwnicach Pałacu Poznańskich mamy muzeum które prezentuje przedmioty i sztukę powiązaną z historią i kulturą Łodzi.
Wszystko jak czytelnie opisane i wyeksponowane.
Daty z danych okresów lat życia miasta są umieszczone pod sufitem a to pomaga w przemieszczaniu się po muzeum.
Na tym też poziomie jest biblioteka do której wchodzimy bezpośrednio z pomieszczeń muzeum.
Bardzo pomocna jest obsługa pracująca w tym całym pięknym pałacu.
Warto tu się pojawić.
Bo nawet szybkie obejście całości Pałacu Poznańskich i jego ogrodu to przedział 2-4 godziny.

Muzeum mieści się w przepięknym pałacu Izraela Poznańskiego, przylegającym do jego fabryki. Wnętrza aż kapią od przepychu, dając ogląd na fortunę jaką dysponował. Sale są ciekawe ale jednak jest trochę pusto, eksponatów nie jest wiele, może to wina tego że nie zachowało się po jego rodzinie dostatecznie dużo. Niemniej, będąc w Łodzi trzeba zobaczyć.

Wizyta w Muzeum Miasta Łodzi to fascynująca podróż do czasów świetności „Ziemi Obiecanej”. Pięknie zachowane zdobienia oraz oryginalne meble w Pałacu Poznańskich robią ogromne wrażenie i oddają ducha dawnej epoki. Spacerując po bogato zdobionych wnętrzach, można przez chwilę poczuć się tak, jakby czas stanął w miejscu. To idealne miejsce na kulturalny relaks, które pozwala w pełni poczuć klimat historycznej Łodzi. Całość sprawia, że jest to niezwykle miło spędzony czas w otoczeniu architektury światowej klasy.

Fantastyczne miejsce, już zbliżają się do siedziby muzeum, wiedziałam, że będzie dobrze. Elewacja Pałacu Poznańskich jest bardzo ładnie odrestaurowana.
Wewnątrz można poczuć klimat z początku XX wieku, czyli bogatej, przemysłowej, żydowskiej rodziny.
Jest też przestrzeń poświęcenie Arturowi Rubinstainowi.
Gorąco polecam

Piękny budynek pałacu, oryginalne wnętrza wypełnione secesyjnymi meblami, wyposażeniem i dekoracjami. Tak, jak się spodziewałam. Każdy fan architektury powinien odwiedzić to miejsce. Wystawy, oprócz czasowej ze sztuką współczesną, jak najbardziej super.

Muzeum mieści się we wspaniałym pałacu Poznańskich. Koniecznie warto odwiedzić, wspaniałe wnętrza i bardzo fajny ogród. Za to sama wystawa o historii miasta.

Super muzeum. Podpięliśmy się pod wycieczkę z panem Cezarym, przewodnikiem od muzeum. Jeden z lepszych, jakich miałam. Naprawdę ten człowiek jest genialny, jak zacznie sie go słuchać, to nie można się oderwać.
Strefa Pałacu Poznańskich świetna, sama część o historii miasta mogłaby być dłuższa i głębsza. Wystawy czasowe średnie.

Warto było przyjechać, żeby zobaczyć zarówno wnętrza jak i sam budynek. Pan Poznański miał naprawdę za dużo pieniędzy i rozmach lepszy niż królowie.

Zwiedzenie wystawy stałej oraz 2 wystaw czasowych zajęło nam około 2,5g. Ciekawe, interesujące i warte odwiedzenia.

Tyle razy bywaliśmy w Łodzi wstępując do Manufaktury i ciągle pomijaliśmy to miejsce. Pałac Poznańskich to niesamowite miejsce na mapie Łodzi, które koniecznie trzeba zobaczyć. Już sam hol robi niesamowite wrażenie, a Sala Jadalna, to majstersztyk. Przepiękne i kunsztowne wykonanie wszystkich najdrobniejszych detali, tylko może nas uświadamiać w wyobraźni, jak żyli tu sobie byli właściciele, jak dbali o to miejsce. Interesujące są również pomieszczenia poświęcone Arturowi Rubinsteinowi, w których rozbrzmiewa Jego muzyka. Zwiedzanie kończymy na wewnętrznym dziedzińcu z fontanną i ogrodem. Co do zwiedzania jeszcze, to poprzez aplikację w telefonie można poprzez zeskanowanie kodu, dowiedzieć się więcej o danym miejscu. Mnie tu osobiście brakuje audioprzewodnika, który by mnie kierował do konkretnego miejsca i o nim opowiadał (jak np. w Muzeum Porcelany w Wałbrzychu).

Pałac Poznańskich w Łodzi to perła eklektyzmu i symbol dawnej potęgi przemysłowej miasta. Monumentalna fasada, pełna detali i finezji, robi ogromne wrażenie, a wnętrza zachwycają bogactwem wystroju – od zdobnych sufitów po kunsztowne meble. Dziś mieści się tu Muzeum Miasta Łodzi, które z powodzeniem łączy historię z nowoczesną narracją. To miejsce, które warto odwiedzić nie tylko dla architektury, ale i dla pełniejszego zrozumienia fenomenu Łodzi jako „ziemi obiecanej” XIX wieku.

Piękne miejsce zlokalizowane w pięknych okolicznościach pałacu jednej z najbardziej wpływowych i "miastotwórczych" rodzin - Poznańskich. Pałac pełen przepychu, przebogaty i robiący niesamowite wrażenie. Wystawy i ogromna dawka wiedzy o historii miasta i jego Mieszkańców, rodzinie Poznańskich. Wrażenia nie sposób opisać czy pokazać na zdjęciach - to miejsce trzeba zobaczyć i poczuć jego wyjątkowość. Zwiedzanie to ogromna przyjemność nie tylko estetyczna. Doskonała całość na którą składają się doskonałe detale... Nieopodal pałacu mamy parking, szatnia oraz udogodnienia dla niepełnosprawnych ułatwiają zwiedzanie każdemu. Warto zarezerwować kilka godzin, bo wystawy są naprawdę piękne a zwiedzanie wciągające. Ogromne gratulacje dla twórców oraz pracowników dbających o codzienność muzeum. Świetne miejsce na mapie Łodzi, które koniecznie trzeba odwiedzić. My zwiedzaliśmy w tygodniu, więc nie było wielu zwiedzających, co uprzyjemniło zwiedzanie.