Katedra Wawelska

Katedra zrobiła na nas ogromne wrażenie. Podobnie jak w zamku zachwycają wszystkie detale – rzeźby, obrazy, zdobienia i ogromna dbałość praktycznie o każdy element wnętrza.

A później zejście do podziemi katedry – to było coś zupełnie wyjątkowego. Kolejne miejsce, które zrobiło na nas przeogromne wrażenie. Można tutaj zobaczyć groby i sarkofagi wielu polskich królów i władców, których nazwiska znamy z lekcji historii.

Wydaje mi się, że właśnie w takich miejscach powinny odbywać się lekcje historii dla najmłodszych. Widząc to wszystko na własne oczy, znacznie łatwiej zrozumieć i zapamiętać historię Polski niż tylko czytając o niej w podręczniku. Naprawdę wyjątkowe miejsce.

przejście katedry, dzwonu i krypty zajęło nam jakoś 1h30m, ale trzeba się liczyć z kolejkami (warto kupić bilety z wyprzedzeniem) i trudnym wejściem jeśli chodzi o dzwon

Miejsce konieczne do odwiedzenia, każdy sarkofag to kawałek historii Polski. Warto przeglądnąć terminale z informacjami. Oraz zagladnąć w serce dzwonu Zygmunta i innych dzwonów. No I Panorama Krakowa !

Bardzo obszerny teren zwiedzania, poza katedrą obejmujący jeszcze dzwonnicę i krypty, na zobaczenie go w całości należy zarezerwować sporo czasu. Detale architektoniczne pierwsza klasa - mieszanka wszelakich styli, od romańskiego, przez gotycki, po barokowy. Pochowani królowie, generałowie, wieszczowie i... Kaczyńscy. Bądź co bądź historię czuć na każdym kroku, jak to na jeden z najważniejszych polskich kościołów przystało

Bardzo polecam zwiedzanie.
Pięknie zadbane i zachowane wszytsko . Obsluga pomocna uprzejma, zwiedzanie z audiobooki polecam. Nie duzo drożej, a warto wysłuchać ciekawostek i historii.
Syn 11lat zadowolony. Byliśmy z samego rana bylo mało ludzi

Zwiedzaliśmy z przewodnikiem w większej grupie. Moim zdaniem 1h to zdecydowanie za mało jak na taki obiekt. Katedra jest kluczowa dla poznania Wawelu.

Katedra Wawelska zrobiła na nas ogromne wrażenie. Weszliśmy z dziećmi spontanicznie, kupując bilety w kasie, i choć w środku nie można robić zdjęć (co jest bardzo pilnowane), to w pewnym sensie pozwala jeszcze bardziej skupić się na samym miejscu.
Katedra jest piękna i pełna detali – szczególnie uwagę zwracają zdobienia sklepień w niektórych kaplicach oraz kaplica z malowidłami na ścianach po prawej stronie od głównego wejścia, która ma wyjątkowy, niemal intymny klimat.
Z wieży z Dzwonem Zygmunta piękny widok na Kraków.
To miejsce bardzo bogate wizualnie i historycznie, a jednocześnie skłaniające do ciszy i uważnego oglądania. Warto wejść nawet bez wcześniejszego planu – zdecydowanie zostaje w pamięci.

Jest pięknie w środku, warto zakupić bilet i pozwiedzać. Wraz z katedrą na jednym bilecie jest zwiedzanie podziemnych krypt. Jest tylko jedno ale: nie można robić zdjęć wnętrza katedry, jest zakaz i monitoring.

Tak fantastyczne miejsce
duma polskiego narodu,
niezapomiane kadry z sesji zdjęciowej.
fot.Paweł Piszczek

Katedra Wawelska nie jest zwykłą świątynią ani nawet tylko wybitnym zabytkiem – to miejsce, w którym historia Polski nie tyle jest opowiadana, co wręcz fizycznie obecna w kamieniu, przestrzeni i ciszy panującej pod jej sklepieniami. Już samo wejście na wzgórze wawelskie buduje napięcie, ale prawdziwe wrażenie zaczyna się w momencie przekroczenia progu katedry, gdzie przez wieki krzyżowały się losy królów, biskupów i całego państwa.

Pierwsza katedra powstała tu około roku 1000, wraz z utworzeniem biskupstwa krakowskiego, jednak obecny kształt świątyni to efekt wielu etapów budowy, zniszczeń i odbudów. W XI i XII wieku istniała tu romańska bazylika, której fragmenty zachowały się do dziś, między innymi w postaci krypty św. Leonarda – surowej, niemal pierwotnej przestrzeni. Obecna gotycka katedra zaczęła powstawać po kolejnych zniszczeniach, a jej znaczenie ugruntowało się w 1320 roku wraz z koronacją Władysław I Łokietek. Od tego momentu stała się ona miejscem najważniejszych wydarzeń państwowych – koronacji, pogrzebów i uroczystości królewskich.

Z zewnątrz katedra jest architektoniczną mozaiką stylów – dominujący gotyk przeplata się z renesansem i barokiem. Szczególnie wyróżnia się Kaplica Zygmuntowska, ufundowana przez Zygmunt I Stary, uznawana za jedno z najwybitniejszych dzieł renesansu w tej części Europy. Jej złota kopuła kontrastuje z surowością gotyckich murów i stanowi jeden z najbardziej rozpoznawalnych elementów panoramy Krakowa.

Wnętrze świątyni jest monumentalne, ale jego największa siła tkwi w detalach i symbolice. Centralne miejsce zajmuje ołtarz główny, jednak jednym z absolutnie najważniejszych punktów katedry jest konfesja św. Wojciech. To właśnie przy jego relikwiach skupiało się życie religijne i państwowe średniowiecznej Polski. Konfesja, bogato zdobiona i podkreślona architektonicznie, była miejscem szczególnego kultu – to tutaj modlili się królowie, tu odbywały się najważniejsze ceremonie, a obecność relikwii jednego z głównych patronów kraju nadawała katedrze wymiar nie tylko królewski, ale i duchowy. Trudno przecenić znaczenie tego miejsca – to jeden z fundamentów tożsamości religijnej i politycznej dawnej Polski.

W przestrzeni naw i kaplic rozmieszczone są dziesiątki dzieł sztuki – od gotyckich rzeźb po barokowe ołtarze – a także tron biskupi, który zajmuje miejsce dawnego tronu królewskiego, przypominając o ścisłym związku władzy świeckiej i duchownej.
Całość tworzy wnętrze, które wymaga czasu – nie da się go „zwiedzić” w pośpiechu.

Pod katedrą rozciągają się krypty – jeden z najważniejszych narodowych panteonów. Spoczywają tu królowie i bohaterowie, m.in. Zygmunt II August, Stefan Batory czy Jan III Sobieski. Sarkofagi wykonane z marmuru i metalu są nie tylko miejscem spoczynku, ale też wybitnymi dziełami sztuki sepulkralnej, pełnymi symboliki i detalu.

Jednym z najbardziej rozpoznawalnych elementów katedry pozostaje Dzwon Zygmunta, odlany w 1520 roku. Jego potężny dźwięk towarzyszył najważniejszym wydarzeniom w historii Polski i do dziś rozbrzmiewa tylko w wyjątkowych momentach. Samo wejście na wieżę i zobaczenie go z bliska jest doświadczeniem, które dodaje całej wizycie dodatkowego wymiaru.

Na koniec pozostaje detal, który zaskakuje niemal każdego – ogromna kość zawieszona przed wejściem do świątyni. Dawniej uznawana za szczątki smoka wawelskiego, dziś identyfikowane jako kość prehistorycznych zwierząt, najpewniej mamuta lub wieloryba, są częścią lokalnej legendy mówiącej, że dopóki wiszą, miasto pozostaje bezpieczne.

Katedra Wawelska to miejsce, którego nie da się sprowadzić do jednej funkcji – jest jednocześnie świątynią, nekropolią, skarbcem sztuki i symbolem państwowości. To przestrzeń, którą się odczuwa, a nie tylko ogląda, i właśnie dlatego pozostaje jednym z najważniejszych i najbardziej przejmujących miejsc w Polsce.

Katedra Wawelska.... trzeba to zobaczyć i poczuć na własnej skórze. Wycieczka rodzinna z dziećmi, korzystaliśmy z audioprzewodnika. Lubię tę formę zwiedzania, każdy słyszy, można powtórzyć nagranie. Polecam.

Na mszę świętą nie trzeba wykupować biletów. Jest to niezwykle miejsce. Na pierwszej mszy jest nie wiele osób.

Katedra Wawelska w Krakowie

Bazylika Archikatedralna św. Stanisława i św. Wacława – kościół archikatedralny położony na Wawelu, stanowiący własność archidiecezji krakowskiej. Miejsce koronacji królów Polski i ich pochówku. Pochowani są tutaj między innymi św. Stanisław ze Szczepanowa i inni biskupi krakowscy aż po czasy współczesne, prawie wszyscy królowie od Władysława I Łokietka do Stanisława Leszczyńskiego (łącznie 17 królów wliczając Jadwigę i Annę Jagiellonkę) i członkowie rodzin królewskich oraz wodzowie, przywódcy polityczni i wieszcze narodowi.

W XIX wieku katedra była wielokrotnie przerabiana w różnych partiach. Kluczowe znaczenie dla obecnego kształtu katedry miała gruntowna restauracja dokonana ze składek społecznych w latach 1895–1910 za biskupów Albina Dunajewskiego i Jana Puzyny, pod kierunkiem kolejno Sławomira Odrzywolskiego (do 1904), a następnie Zygmunta Hendla[8]. Obejmowała ona konserwację budowli i wyposażenia z poszanowaniem historycznych nawarstwień, choć usunięto część wystroju barokowego. Wprowadzono również nowe elementy, m.in. nagrobki królewskie św. Jadwigi i Władysława Warneńczyka, nagrobki biskupie, malowidła ścienne, witraże i kraty. Część z nich, utrzymanych w stylu secesji, wyszła spod ręki wybitnych twórców, m.in. Józefa Mehoffera[8]. Restauracja ta uchodzi za wzorcową, zgodną z zasadami ówczesnej doktryny konserwatorskiej.

W też czasie liczne dzieła klasycystyczne wzbogaciły dziedzictwo artystyczne. Do najważniejszych należą pomniki wykonane w renomowanych warsztatach Florencji i Rzymu, w tym rzeźby autorstwa Bertela Thorvaldsena. Z inicjatywy Zofii Potockiej powstała ostatnia grobowa kaplica kopułowa, utrzymana w stylu klasycystycznym, natomiast Kaplica Anny Wąsowiczowej (przebudowana Kaplica Świętej Trójcy) otrzymała formę neogotycką, odpowiadającą gustom epoki romantyzmu.

W czasie zaboru austriackiego planowano zamienienie świątyni na kościół garnizonowy i przeniesienie grobów królewskich do Kościoła św. św. Piotra i Pawła.

Po II wojnie światowej:
W czasie II wojny światowej Niemcy zamknęli kościół, a wiele zabytków zniszczono i zagrabiono.

W XX wieku kontynuowano prace konserwatorskie, koncentrując się na ochronie zabytków i ostrożnym wprowadzaniu nowych elementów[8]. Przed rokiem 2000 odnowiono wszystkie elewacje świątyni i część kaplic, przygotowując katedrę do obchodów milenium diecezji krakowskiej i Wielkiego Jubileuszu chrześcijaństwa.

Katedra wewnątrz:
Wygląd wewnętrzny katedry różni się od pierwotnego stanu. Krótka nawa główna od czasu ustawienia w transepcie mauzoleum św. Stanisława w XVII w. tworzyły odrębną przestrzeń. Ambit, zbarokizowany w XVII i XVIII w., utracił średniowieczny charakter. Trzon architektury zachował jednak swe gotyckie cechy. Nawa główna i prezbiterium oddzielone od naw bocznych i ambitu ostrołukowymi arkadami, nakryte są sklepieniem krzyżowo-żebrowym. We wschodniej części prezbiterium występuje sklepienie trójdzielne (charakterystyczne dla polskiego gotyku). Oryginalnym rozwiązaniem jest system tzw. filarowo-szkarpowy (zwany również krakowskim).

Katedra z zewnątrz:
Katedra, wzniesiona z cegły i białego kamienia wapiennego, jest bazyliką trójnawową z transeptem, prezbiterium i ambitem. W XVIII w., na skutek podwyższenia ambitu, świątynia zatraciła jednolity charakter bazyliki. W ciągu wieków wokół gotyckiego korpusu wzniesiono wieniec kaplic z różnych okresów stylowych. Katedrę od dziedzińca zewnętrznego oddziela mur z trzema barokowymi bramkami, które stworzył Jan Trevano w 1619 z fundacji bpa Piotra Tylickiego.

Katedrę otaczają trzy wieże. Na północy znajduje się Wieża Zygmuntowska, ze słynnym dzwonem „Zygmuntem”. Wyższa jest od niej Wieża Zegarowa, zwieńczona barokowym hełmem autorstwa Kacpra Bażanki, natomiast od strony południowej znajduje się trzecia, zwana Wieżą Wikaryjską lub Srebrnych Dzwonów, ponieważ wiszące tam dzwony zawierają domieszkę srebra.

Wawel w Krakowie to jedno z najważniejszych miejsc historycznych w Polsce. Na wzgórzu wawelskim znajduje się Zamek Królewski oraz Katedra Wawelska, gdzie koronowano i chowano polskich królów. Wawel jest symbolem polskiej historii, kultury i tradycji. Zwiedzający mogą podziwiać piękne komnaty, dzieła sztuki oraz słynną Smoczą Jamę. To miejsce, które warto odwiedzić podczas pobytu w Krakowie.

Ilość czasu którą zajmuje zwiedzenie całości jest ogromna warto zaplanować co najmniej 2 godziny aby uniknąć biegania