Bazylika Najświętszego Serca Pana Jezusa w Krakowie

Przepiękna świątynia jezuicka przy ul. Kopernika, która pozytywnie zaskakuje od pierwszego wejścia. Wspaniałe, mieniące się mozaiki, misternie rzeźbione ołtarze i imponujący fryz przedstawiający hołd składany Chrystusowi robią ogromne wrażenie. To miejsce pełne duchowego ciepła, ciszy i wyjątkowego kunsztu artystycznego. Gorąco polecam wszystkim miłośnikom pięknej architektury sakralnej

Bardzo ważne duchowe miejsce na mapie Polski
(Parking przed Bazyliką, wjazd od Kopernika)

Chyba niewiele osób przemierzających ul. Kopernika zdaje sobie sprawę, jaką perełkę architektury sakralnej mijają, gdy przechodzą obok tej bazyliki. Kościół ma już ponad 100 lat i niesamowitą historię, a za wystrojem stoją wielkie nazwiska polskiej sztuki. Świątynię zaprojektował Franciszek Mączyński, a na jej wystrój mieli wpływ m.in.: Jan Bukowski, Xawery Dunikowski czy Piotr Stachiewicz. O każdym elemencie wystroju można opowiadać godzinami. Szczególne wrażenie robi fryz mozaikowy w prezbiterium z drobnych elementów szkła Murano, sklepienie oraz rzeźby Karola Hukana w bocznych ołtarzach.

Bazylika Najświętszego Serca Pana Jezusa w Krakowie to miejsce absolutnie niezwykłe – pełne duchowości, piękna i wewnętrznego spokoju. Już od pierwszego kroku zachwyca monumentalną architekturą i niezwykłym klimatem, który trudno opisać słowami. Ołtarz główny robi ogromne wrażenie – dopracowany w każdym detalu, majestatyczny, a jednocześnie pełen delikatności, która skłania do refleksji i modlitwy.

Wyjątkową atmosferę tego miejsca tworzą także ludzie, a w szczególności ojciec Mariusz – przecudowny kapłan i człowiek o ogromnym sercu. Jego kazania są pełne ciepła, zrozumienia i mądrości, dzięki czemu każdy czuje się tu naprawdę zauważony i zaopiekowany. To duchowny, który potrafi dotknąć ludzkich serc i dodać otuchy nawet w trudnych momentach.

Bazylika to przestrzeń, do której chce się wracać – nie tylko ze względu na jej piękno, ale przede wszystkim na wyjątkową atmosferę bliskości, ciszy i autentycznej obecności Boga. Polecam każdemu, kto szuka miejsca, w którym można zaczerpnąć duchowego oddechu i poczuć prawdziwie święty klimat.

Bazylika została zaprojektowana przez Franciszka Mączyńskiego, a jej budowa trwała w latach 1909–1921. Charakterystyczne cechy stylu to połączenie neogotyku z nowoczesnymi elementami.

Kościół ma plan krzyża łacińskiego z wyraźnym transeptem i prostą nawą główną.

Posiada strzelistą, 68-metrową wieżę, która stanowi dominantę w okolicy. Wieża zakończona jest ostrosłupowym hełmem i flankowana wąskimi przyporami, co podkreśla jej gotycki charakter. Z wieży roztacza się widok na okolicę, choć dostęp dla turystów jest ograniczony.

Niestety nie udało mi się wejść do tego kościoła, który z zewnątrz wygląda na ogromny.Właściwie pierwsze drzwi były otwarte, ale dwoje drzwi, przez które można było wejść, nie było otwarte.Na dużych drzwiach znajdowały się lustra. Z tych luster było widać wnętrze. Udało mi się więc zrobić dwa zdjęcia od środka, ale bardzo chciałabym wejść do środka. Na pewno odwiedzę to miejsce ponownie przy najbliższej wizycie

Czytając opinie należy wyjaśnić różnice między pomiędzy świątyniami. W tym przypadku mamy do czynienia z Bazyliką mniejszą ( tytuł nadany kościołowi przez Papieża), Bazylika większa - kościół podporządkowany bezpośrednio Papieżowi. Katedra - kościół biskupa diecezjalnego. Kolegiata - kościół z kolegium kanoników nie będący siedzibą biskupa. Uczetnicząc w niedzielnej mszy świętej nie zwracłem uwagi na otoczenie. Jednak po mszy świętej baczniej zwracałem uwagę nie tylko na zachwycające mozaiki, ale też popodziwiałem detale, nie wspominając o pięknych wykończeniach. Podziwu warte są rownież posadzki. Trzeba przyznać, że od liczby stylów i nawiązań jest tu sporo.
Warto tu zajrzeć nie tylko na mszę.

Piękny kościół. Świątynia dość młoda ale architekturą i zdobieniami wnętrza nawiązującą do minionych wieków.

Piękna, imponująca świątynia. Szkoda tylko, że tak rzadko da się tam wejść.

Piękny kościół w centrum Krakowa. Przyjeżdżając autem trzeba pamiętać że jest tu strefa płatnego parkowania - podstrefa B. Spacerem z Rynku jest kilka minut. Zazwyczaj nie ma tu za wielu turystów więc można go w ciszy i spokoju zwiedzić.

Imponująca bazylika o dużych rozmiarach świątynia w spokojnej dzielnicy Krakowa. Wnętrze gustowne choć nieco ponure. W ciemnych barwach, dodatkowo oświetlenie przygaszone, bardzo ładne, wzorzyste sklepienie. Prezbiterium z ciekawą kopułą choć całość mocno przyciemniona. Wszystko jest kwestią gustu, jak dla mnie za ciemne wnętrze, wkrada się niepokój będąc w środku.

Naprawdę imponująca bazylika, lecz nie miałem okazji przyjrzeć się dokładniej jej wnętrzu, jako że wszedłem akurat na trwające nabożeństwo, więc musiałem się zadowolić widokiem zza szybki w drzwiach

Kościół nie jest tak stary, na jaki chce wyglądać. Nad jego wystrojem pracowali secesyjni artyści - i ładnie wyszło. Byłam w nim przy okazji koncertu i było po prostu przepięknie.

Jest to miejsce "must-have" w Krakowie, nie tylko dla Pielgrzymów i ale Tych poszukujących duchowego otwarcia.

Bardzo piękna bazylika i znajduje się w takim miejscu gdzie jeszcze kilka mniejszych nieoczywistych atrakcji do zwiedzania. Ma być zachwycający widok z wieży...