Parafia Rzymskokatolicka pw. NMP Królowej Rodzin w Białymstoku

Nie podobała mi się procesja w SOBOTE. Głoszone racje o invitro i różnych osobach. Nie powinno byc wygłaszane w formie pikiet, pod osłona przejścia. Nie wiadomo ile osób wyszło na balkony, jakie tragedie w domach się dzieją, niektórzy starają się o dzieci 7-8 lat. Nie wiadomo ile zabiegów za takimi parami... Nie przespanych nocy i wewnętrznego bólu!

Jak ma ktoś wrócić do Kocioła, kiedy takie kontrowersje sa głoszone. Dziś świat sie mocno zmienił.

Powinno być to dużo bardziej miłosiernie wypowiadane, Papież w kościele już tępi , takie odtrącanie ludzi. Akceptować musimy świat taki jakim jest. Mamy i tak tutaj bardzo mało czasu...

Jak można mówić że "niepłodne" pary sa gorsze. Przecież wiele osób nie chce mieć dzieci. Normalne to jest na dziś dzień.

A o Invitro to tez dar od boga, dobrze ze cywilizacja tak daleko sie rozwinęła. Nie życzę nikomu przechodzić przez to.

Szczęśliwy tata 3 dzieci - czuj duch.

Atmosfera jaką tworzą tu kapłani, sprawia, że każdy czuje się potrzebny i oczekiwany jak najważniejszy gość. A pomysł ze świeżymi krówkami z podziękowaniem za udział w uroczystościach parafialnych- strzał w dziesiątkę!

Co prawda nie mieszkamy na terenie tej parafii, ale jest to nasza parafia "z serca" i przyjeżdżamy tu z rodziną co niedzielę, a czasami udaje się nawet częściej.
Jestem bardzo zbudowana podejściem księży, ich zaangażowaniem, zasłuchaniem i odpowiadaniem na potrzeby parafian, dużo się tutaj dzieje, a to głównie dlatego, że księżom (na czele z ks. Proboszczem) się po prostu chce i nastawieni są budowanie żywego Kościoła. Czuć tutaj Ducha, wspólnotę i ogrom ciepła między ludźmi, aż chce się przyjeżdżać.
Dziękuję Bogu za to, że Was znalazłam :)

Kościółek mieszczący się na osiedlu TBSy. Mamy duży parking. Na terenie kościółka mamy piasczysty. Przed ogrodzeniem parkingi i dalej mamy duży parking. Osoby na wózku śmiało wjadą do kościoła. W środku mamy dużo ławek.

Pierwsza parafia w Moim życiu gdzie czuje się jej częścią.
Co mszę kapłani zaskakują czymś oryginalnym tydzień temu podziękowania od papieża wydrukowane jak dyplomy. Potem wielka impreza w 25 lecie parafii. Malo tego pomyśleli też o dorosłych i była rewelacyjna potańcówka z zespołem na żywo.
A dziś w niedzielę po mszy każdy otrzymał serca z piernika.
Aż chce się przychodzić i uczestniczyć w życiu parafii.
Kazania nie nudzą i jest absolutny brak polityki a za to wielki ukłon.
Wreszcie jest odpowiedni proboszcz który jednoczy i przyciąga ludzi. Brawo brawo i jeszcze raz brawo

Brakuje mi przy kościele grup wsparcia , konkretnie dla osób które przeszły depresję lub są w trakcie epizodu depresyjnego, osoby którzy nie radzą sobie z emocjami.. z lękiem., z poczuciem własnej wartości, z asertywnościă... formacje które działają przy kościele, mogą wzmocnić osoby potrzebujace wsparcia. I to nie jest zadanie dla specjalistów, tylko dla osób które chcą służyć bliźnim.
W stanach depresyjnych może tylko pomoc osoba która to przeszła lub przechodzi. Nie każdy z różnych powodów idzie do specjalisty. Kontakt z osobą która już zna te chorobę może ułatwić szybkie dojście do siebie i przekonać że specjalista to nic starszego. Z tego się wychodzi. Niestety ale jeszcze u nas to jest temat tabu, chociaż coraz więcej celebrytow chętnie opowiada o swoich zmaganiach z depresja. Na naszym osiedlu są tacy ludzie, tylko są niezauważalni i mają pozakładane maski.ładnie wyglądają idąc do pracy, a z pracy do domu, żeby jak najszybciej zamknąć drzwi i schować się pod koc.... Chcę się zorientować czy jeszcze ten temat byłby komuś ważny.... Można sobie nawzajem pomóc..

Bawi mnie, gdy ludzie posiłkują się opinią innych ludzi, typu bo sąsiad powiedział, że jest nie fajnie. Trzeba przyjść, posłuchać, żeby coś zrozumieć. Proboszcz dobry człowieku,inni księża też i to chyba najważniejsze. A Kościół niech się buduje ile musi. Mi bardzo pasuje kameralna atmosfera starego Kościoła.

Kościół bardzo przytulny mimo jego małej wielkości. Miejsc parkingowych jest bardzo dużo. Czekam tak jak każdy na nowy kościół kiedy w końcu się zakończy jego budowa. Chodź to jeszcze potrwa ładnych parę lat.

Będzie z tego piękny kościół. Buduję się długo ale widać że będzie warto. Niestety projekt powstał chyba jeszcze jak parafia była większa i dla tego tyle to trwa bo budżet się zmienił a projekt nie. Ludzie też się zmienili a Kościół trwa.

10 sierpnia 1997 arcybiskup białostocki poświęcił krzyż i plac pod budowę kościoła. Do czasu zbudowania tymczasowej, drewnianej kaplicy wierni parafii korzystali z kościoła św. Kazimierza. 15 grudnia 1997 poświęcił ją arcybiskup Stanisław Szymecki. 15 sierpnia 1998 uroczyście wprowadzono do tymczasowej świątyni obraz Matki Bożej Królowej Rodzin, będący kopią obrazu Matki Boskiej Śnieżnej z rzymskiej bazyliki Santa Maria Maggiore.

W 2004 rozpoczęto budowę murowanego kościoła parafialnego pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Rodzin według projektu Krystyny Kakareko.

Chyba najdłużej budujący się kościół w Białymstoku. Duży parking obok. Położony pomiędzy blokami TBS a domkami jednorodzinnymi. Dobrze poprowadzone msze kierowane do dzieci.

W ostatnich latach sporo się zmieniło na plus, przez 20 lat kasa szła nie na budowę kościoła a w kanał

Mały zastępczy kościółek ,bardzo klimatyczny . Jest dużo ławek z klęcznikami . Msze odprawiane są sprawnie .

Mały skromny, przytulny jak na polowe warunki, wspaniały kontakt księdza prowadzącego mszę z dziećmi, oby msze zawsze były takie dla dzieci.

Miła atmosfera, ale strasznie mały kościół w porównaniu z innymi kościołami. Księdza mili